The Sixers #17 – Η Ομάδα της KRS μιλάει για την 6ωρη Εργασία και την εταιρική κουλτούρα

Ο Κωνσταντίνος Ράικος φιλοξενεί ένα διαφορετικό επεισόδιο. Αντί για έναν εξωτερικό καλεσμένο, κάθεται στο ίδιο τραπέζι με την ομάδα του και ανοίγει μια ειλικρινή συζήτηση για το εξάωρο: πώς βιώνεται στην πράξη, τι δυσκολεύει, τι αλλάζει και τι τελικά λειτουργεί όταν η εργασία περιορίζεται χρονικά αλλά απαιτεί μεγαλύτερη συγκέντρωση.

Από τα πρώτα λεπτά, ο Κωνσταντίνος δεν καθοδηγεί τη συζήτηση προς «εύκολα» συμπεράσματα. Ρωτά ευθέως αν το εξάωρο ήταν δύσκολο στην αρχή, αν δημιούργησε άγχος, αν υπήρξαν στιγμές που οι άνθρωποι ένιωσαν ότι δεν προλαβαίνουν. Οι απαντήσεις που ακολουθούν δείχνουν ότι η προσαρμογή δεν ήταν αυτονόητη. Το μεγαλύτερο εμπόδιο δεν ήταν η δουλειά, αλλά το να μάθει κανείς να φεύγει στην ώρα του και να αποδεχτεί ότι δεν θα τελειώσουν όλα μέσα σε μία μέρα.

Καθώς η συζήτηση προχωρά, ο Κωνσταντίνος επανέρχεται συνεχώς σε ένα βασικό θέμα: την παραγωγικότητα. Θέτει ερωτήματα για το αν μέσα σε έξι ώρες μπορεί να παραχθεί περισσότερη ουσιαστική δουλειά απ’ ό,τι σε ένα οκτάωρο ή και παραπάνω. Οι εμπειρίες που ακούγονται συγκλίνουν σε ένα κοινό σημείο: το εξάωρο δημιουργεί ένταση, αλλά δημιουργική ένταση. Η εργασία γίνεται πιο συμπυκνωμένη, ο χρόνος αποκτά αξία και η συγκέντρωση αυξάνεται.

Ιδιαίτερη έμφαση δίνεται στη συνεργασία. Ο Κωνσταντίνος εξηγεί πώς το εξάωρο δεν μπορεί να λειτουργήσει ατομικά και ρωτά αν οι άνθρωποι νιώθουν ότι ζητούν και προσφέρουν βοήθεια πιο εύκολα. Μέσα από τις απαντήσεις γίνεται σαφές ότι η ομαδικότητα δεν είναι απλώς επιθυμητή, αλλά απαραίτητη. Το να ζητήσεις βοήθεια, να παραδώσεις μια εκκρεμότητα σε άλλον και να συνεχίσει η ομάδα, παρουσιάζεται ως βασικό skill που δεν έχουν όλοι.

Στη συνέχεια, ο host ανοίγει τη συζήτηση για την ποιότητα ζωής. Ρωτά αν το εξάωρο άλλαξε την καθημερινότητα, τον χρόνο με την οικογένεια, την ενέργεια, την ψυχική αντοχή. Οι απαντήσεις δείχνουν ότι οι δύο ώρες που «επιστρέφονται» στην ημέρα δεν λειτουργούν ως απλός ελεύθερος χρόνος, αλλά ως χρόνος που επιτρέπει καλύτερη οργάνωση, ισορροπία και μεγαλύτερη ανθεκτικότητα.

Ο Κωνσταντίνος συγκρίνει επίσης το εξάωρο με το τετραήμερο και ζητά ξεκάθαρη άποψη. Η πλειοψηφία συμφωνεί ότι το εξάωρο διατηρεί τον ρυθμό και τη σύνδεση με την εργασία, ενώ οι μεγάλες παύσεις μπορεί να αποσυντονίσουν. Το «λίγο κάθε μέρα» φαίνεται να χτίζει μεγαλύτερη διάρκεια και σταθερότητα.

Προς το τέλος, η συζήτηση περνά στη επιχειρηματική πλευρά. Ο Κωνσταντίνος εξηγεί γιατί το εξάωρο δεν είναι κοινωνική παροχή αλλά επένδυση. Μιλά για κόστος, για αυτοματοποιήσεις, για προσωπική υπερπροσπάθεια και για αποφάσεις που δεν ήταν εύκολες. Τονίζει όμως ότι το μοντέλο αυτό έχει μετρήσιμο αποτέλεσμα: μεγαλύτερη αποδοτικότητα, καλύτερα οικονομικά μεγέθη και μια ομάδα που λειτουργεί με συνοχή.

Το επεισόδιο κλείνει χωρίς ωραιοποιήσεις. Το εξάωρο δεν παρουσιάζεται ως λύση για όλους, ούτε ως εύκολος δρόμος. Παρουσιάζεται ως μια συνειδητή επιλογή που απαιτεί πειθαρχία, συνεργασία και αλλαγή νοοτροπίας — αλλά όταν λειτουργεί, αλλάζει ουσιαστικά τον τρόπο που δουλεύουν οι άνθρωποι.

Δες το podcast εδώ: The Sixers – Spotify

Δες το podcast εδώ: The Sixers – YouTube